Η ιδανική εκδοχή του Έλληνα που έχω μέσα μου, είναι αυτού που μπορεί να είναι ο εαυτός του και να κουβαλάει τη φύτρα του όπου κι αν βρίσκεται και ταυτόχρονα να είναι πολίτης του κόσμου, ανοιχτός σε κάθε καλή επιρροή. Και όταν το βλέπω αυτό, όταν βλέπω ή συναντάω τέτοιου είδους Έλληνες, νιώθω περήφανος, σαν να είμαι και εγώ μέρος αυτού του "κατορθώματος".
Πριν από λίγο γυρίσαμε σπίτι. Βρεθήκαμε σε ένα ελληνικό εστιατόριο, το Gardens of Salonica (http://www.gardensofsalonica.com/), έναν χώρο με πολύ καλό, σπιτικό ελληνικό φαγητό, μακριά από εφήμερες και άχρηστες μόδες. Έναν χώρο ελληνικό, μακριά όμως από το κιτς φολκλόρ και το πνεύμα του "Zorbas, sirtaki, musacas", μακριά από κίονες και "χαμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις". Μιλάμε για ένα μαγαζί που "μυρίζει" Ελλάδα, όπως την έχουμε μέσα μας, και όπως την έχουμε αγαπήσει εμείς αλλά και οι ξένοι ταξιδευτές (όχι τουρίστες) που την επισκέπτονται. Με άλλα λόγια μια Ελλάδα μοντέρνα, που δεν φοβάται να κοιτάξει στον καθρέφτη και να δει από πού κρατάει η σκούφια της.
Το μαγαζί δραστηριοποείται εδώ και 20 χρόνια. Οι ιδιοκτήτες του, η Άννα και ο Λάζαρος, προχώρησαν τα πράγματα ένα βήμα παραπάνω , πέρα από το καλό φαγητό. Μια βραδιά κάθε μήνα οργανώνουν και φιλοξενούν τα λεγόμενα "Συμπόσια", ένα τρίωρο γεύμα δηλαδή, στα οπο΄΄ιο κάθε φορά υπάρχει κάποιος "επίτιμος" προσκεκλημένος-εισηγητής ενός θέματος.
Απόψε καλεσμένη ήταν η Bonnie Fournier, φωτογράφος, που μίλησε για το "The Smooch Project" (http://thesmoochproject.com/). Δεν θα αναλύσω τι είναι όλο αυτό το "σχέδιο". Απλά λέω ότι αξίζει τον χρόνο να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα και να διαβάσετε αυτά που έχει να πει. Για μένα είναι ένα μάθημα το πώς μια απλή, καθημερινή σκέψη, αν δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, μπορεί τουλάχιστον να χαρίσει χαρά σε αυτούς που την "ταξιδεύουν".
Και όσα μπράβο αξίζουν στην Bonnie Fournier, άλλα τόσα και περισσότερα αξίζουν στους ιδιοκτήτες των "Κήπων" που δίνουν βήμα σε αυτές τις πρωτοβουλίες. Έχω τη γνώμη ότι η Άννα, όπως και τόσοι άλλοι Έλληνες του εσωτερικού και του εξωτερικού, αποτελεί μέρος ενός αόρατου, αλλά ΥΠΑΡΚΤΟΥ δικτύου Ελλήνων , που έχουν ξεφύγει από την γκρίνια, τη μιζέρια, την μικροπρέπεια, και τον ωχαδερφισμό της φυλής.
Θέλουμε περισσότερους από αυτούς τους ανθρώπους. Χρειαζόμαστε περισσότερους. Θα επανέρθω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου